158 papers
Ontwikkelingsbiologie onderzoekt hoe een enkele cel uitgroeit tot een complex levend wezen. Deze fascinante tak van de wetenschap volgt de reis van leven, van de eerste celverdeling tot de vorming van organen en het functioneren van het volledige organisme. Het helpt ons begrijpen waarom we eruitzien zoals we doen en hoe aangeboren afwijkingen ontstaan.
Op Gist.Science houden we de nieuwste inzichten uit deze dynamische veld nauwlettend in de gaten. Wij verwerken elk nieuw preprint dat op bioRxiv verschijnt in de categorie ontwikkelingbiologie. Voor elk onderzoek bieden we zowel een toegankelijke samenvatting in gewone taal als een gedetailleerde technische weergave, zodat iedereen de complexiteit van deze ontdekkingen kan begrijpen zonder vast te lopen in jargon.
Hieronder vindt u de meest recente papers uit dit onderzoeksgebied, direct gebaseerd op de publicaties van bioRxiv.
Dit onderzoek toont aan dat in *C. elegans* cohesine en het NuRD-complex op antagonistische wijze alternatieve neuronale loten bepalen via PLZF-transcriptiefactoren, waarbij cohesine GABA-ergische specificatie bevordert en NuRD tyraminergische specificatie induceert wanneer cohesine- of EOR-1-functie verloren gaat.
Dit onderzoek toont aan dat tijdelijke degradatie van het PRC2-complex in embryoiden, in combinatie met schaalbare modellen, specifieke ontwikkelingsafhankelijkheden onthult waarbij de expressie van anterieure en laterale genen toeneemt en de gevoeligheid voor PRC2-verlies wordt bepaald door de aanwezigheid van cognate transcriptiefactoren, terwijl pluripotentie-geassocieerde genen alleen bij vroege depletie niet worden onderdrukt.
Dit onderzoek onthult dat de palmitoyltransferase Approximated en het adaptor-eiwit Dlish samenwerken om de myosine Dachs te reguleren en te koppelen aan de Fat-Dachsous-signaleringsroute, waarbij Dlish een cruciale rol speelt bij het stabiliseren van Dachs en het koppelen van diens activiteit aan de intracellulaire domeinen van Fat en Dachsous.
Deze studie rapporteert de succesvolle generatie van menselijke achterbeen/genitale tuberkel-progenitors uit pluripotente stamcellen via een WNT-FGF-BMP-afhankelijk protocol, waarbij het cruciale onderscheidende effect van BMP- en retinoïnezuursignalering wordt onthuld en de ontwikkelingspotentie van deze cellen wordt bevestigd door xenografting in kipembryo's.
Dit onderzoek toont aan dat het enzym 11β-HSD2 de foetus tijdens de organogenese beschermt tegen acute maternale stresshormonen, waardoor de segmentatieklok intact blijft en de vertraagde ontwikkeling van de circadiane klok actief wordt gereguleerd via onderdrukking van CLOCK/BMAL1-activiteit.
Dit onderzoek toont aan dat glucose de differentiatie van het trofoblast (TE) in boviene embryo's reguleert via de Hippo-signalering en de hexosaminebiosyntheseweg (HBP) en de pentosefosfaatweg (PPP), en niet via glycolyse, terwijl de binnenste celmassa (ICM) hierdoor niet wordt beïnvloed.
Dit onderzoek toont aan dat patiëntafgeleide iPSC-kraakbeenorganoiden van Saul-Wilson-syndroompatiënten defecte ECM-depositie en een verstoord chondrogene traject vertonen door een COG4-mutatie die de glycosylering en differentiatie van kraakbeencellen beïnvloedt.
Dit onderzoek toont aan dat blootstelling van schapen aan complexe, lage concentraties chemische stoffen in biosolids leidt tot geslachtsgebonden, epigenetische veranderingen die over meerdere generaties doorgeven, hoewel deze effecten voornamelijk intergenerationeel zijn en moeilijk te onderscheiden zijn van genetisch gereguleerde variatie.
Dit onderzoek toont aan dat de muizenplacenta zich veel uitgebreider in de baarmoeder binnendringt dan eerder gedacht en dat verstoring van de CXCL12-CXCR4-signaleringsweg tijdens de vroege zwangerschap leidt tot een abnormale, te diepe invasie die de menselijke aandoening placenta accreta nabootst.
Deze studie introduceert een fluorescerende dauer-marker in *Caenorhabditis inopinata* die het mogelijk maakt om de mechanistische verschillen in dauer-inductie tussen deze soort en *C. elegans* te analyseren.